بدون مقدمه و بدون نتيجه گيري دو روايت از امام هادي (که جانم فدايش باد) مي نويسم. اظهار نظر يادتون نره.

روايت اول:

امام در جواب مردي که از متعه سوال کرد فرمود: هي حلال مباح مطلق لمن لم يغنه الله بالتزويج، فليستعفف بالمتعه فإن استغني عنها بالتزويج فهي مباح له اذا غاب عنها ( الکافي / 5 / 452 / ح 2)
يعني: ازدواج موقت براي کسي که به واسطه ازدواج از نيازهاي جنسي بي نياز نشده باشد، حلال و مباح است و هيچ گونه قيدي ندارد. پس اگر ازدواج نکرده است (و نيازهاي جنسي آزارش مي دهند) عفت خود را با ازدواج موقت حفظ کند (و گرفتار ارتباط هاي بي حد و مرز نگردد) اما مردي که همسر اختيار کرده است،‏ در صورتي که دسترسي به همسر خود ندارد،‏ ازدواج موقت برايش مباح خواهد بود.

روايت دوم:‏

امام در نامه اي به بعضي دوستداران خود نوشت: ‏لا تلحّوا علي المتعه، انما عليکم اقامه السنه فلا تشتغلوا بها عن فُرُشکم و حرائرکم فيکفرن و يتبرين و يدعون علي الآمر بذلک و يلعنونا ( الکافي / 5 / 453 / ح 3)
يعني: به سراغ ازدواج موقت نرويد،  به شما سفارش ميکنم سنت را به پا داريد و ازدواج دائم نماييد. به خاطر انجام ازدواج موقت ، همسران خود را فراموش نکنيد. زيرا آنان کفران نعمت نموده و بيزار شده و برکساني که اين دستور شرعي را داده اند نفرين کرده و ما را لعنت مي کنند.

نوشته شده توسط : مهدي احمدي

نظرات ديگران [ نظر]