وقتي به تاريخ اهل بيت نگاه مي کنيم مي بينم که فقط در دو مورد عبارت فداها ابوها به کار رفته است. اين عبارت در برابر اوج علاقه و دلبستگي بيان مي شه. يکي پيامبر گرامي اسلام(ص) به حضرت فاطمه زهرا (س) فرمود و ديگري حضرت موسي بن جعفر (ع) به حضرت فاطمه معصومه (س)

به متن زير دقت کنيد:‏
در ايام خردسالي حضرت معصومه عليهاالسلام روزي جمعي از شيعيان به مدينه وارد مي شوند تا پاسخ سؤالهاي خود را از محضر امام کاظم عليه السلام دريافت کنند، ولي آن حضرت در مسافرت بود. آنان پرسشهاي خود را نوشتند و به خانواده امام کاظم عليه السلام دادند، ولي هنگام خداحافظي ديدند حضرت معصومه عليهاالسلام پاسخ پرسشهاي آنها را نوشته و آماده کرده است. شيعيان با سرور و شادي به سوي وطن رهسپار مي شوند که در مسير راه به امام کاظم عليه السلام برخورد مي نمايند و ماجرا را به عرض آن حضرت مي رسانند. امام آن نوشته را از آنها مي طلبد و پس از مطالعه آن مسرور گشته، سه بار مي فرمايند:

«فداها ابوها؛ پدرش به فدايش باد».

منبع: کريمه اهل بيت، ص 64 - 63.

نوشته شده توسط : مهدي احمدي

نظرات ديگران [ نظر]